CLICK HERE FOR THOUSANDS OF FREE BLOGGER TEMPLATES »

20 Ιουν 2009

Αποφάσεις

Πέρασαν μέρες με πολλές συζητήσεις, περιπάτους, ερωτήσεις.. Οι 5 ναυτικοί ήταν σε δίλημμα. Ο Χασάν ήταν ίσως ο μόνος που πίεζε πολύ τους άλλους. Φτωχόπαιδο απο πολυμελή οικογένεια είχε μπαρκάρει απο μικρός..για ένα πιάτο φαγί απο 8 ετών δούλευε στις αποβάθρες, μετέφερε εμπορεύματα.. μετά βρήκε αυτή τη δουλειά στο φορτηγό, σκληρή δουλειά και για πόσο θα μπορούσε ακόμη να τη κάνει, ενώ εδώ θα είχε άλλη μία δυνατότητα να ξεκινήσει κάτι άλλο..κάτι που πάντα ονειρευόταν. Πιλότος ήθελε να γίνει, να κουμαντάρει μηχανές, να πετάει στ' αστρα..πάθος είχε για τα αεροπλάνα, πάθος στα όνειρα γιατί η ζωή του ήταν πολύ σκληρή. Αποφάσισε να μείνει. Ηθελε όμως και παρέα.
Ο Μπόμπ και ο Τζάκ ήταν συγχωριανοί κατά κάποιο τρόπο και οι δυό απο το Τέξας, λάτρευαν τα άλογα και τα ράντζα, όμως έχει η ζωή γυρίσματα..χάσανε τη φάρμα στα χρέη και οι ίδιοι έπρεπε να το σκάσουν για να γλυτώσουν τη φυλακή..μπάρκαραν κρυφά και ρίξαν μαύρη πέτρα. Αποφάσισαν να μεινουν, τίποτα δεν τους δέσμευε στη Γή, τίποτα δεν περίμεναν πιά.
Ο Μπίλλι ήταν σκεφτικός. Αμφιταλαντευόταν. Αγαπούσε τη θάλασσα και τα καράβια. Σαν ναυπηγός, μόνο τα πλοία είχε στο νού του, το μπλέ και τα γλαροπούλια τον κυρίευαν. Τρόμαξε απίθανα με το κόσμο των Αύλων, αυτή η πύρινη ζωή τους, τα μυθικά τοπία και η αφόρητη ζέστη του αυξαιναν την διάθεσή του να φύγει όσο πιο γρήγορα μπορούσε. Κάτι θα έκανε στη Γή, άμα επέστρεφε. Δεν θα χανόταν. Βεβαια εδώ του προσέφεραν άλλη ζωή, να πιάσει τα όνειρά του. Δεν τους εμπιστευόταν όμως. Κάτι μέσα του τον προειδοποιούσε ότι δεν υπάρχει φιλανθρωπία στις προτάσεις τους..εξωγήινοι ήταν..κατακτητές, κάτι δεν του καθόταν καλά . Ηθελε να γυρίσει στη Γή.
Ο Λήο ο γιαπωνέζος ήθελε να φύγει απο τη πρώτη στιγμή. Τίποτα δεν του άρεσε και η όλη σχέση με τα παγόβουνα και τις γοργόνες τον τρόμαζαν. Στην Οσάκα είχε γυναίκα και 2 αγοράκια που τον περίμενεναν πώς και πώς.. ο κόσμος των εξωγήϊνων αυτών πλασμάτων ήταν σίγουρα ενδιαφέρον, μέσα του όμως κάτι του έλεγε να μη πιστέψει, κάτι άλλο ήταν μεταμορφωμένο κλεισμένο ερμητικά στις τόσο δελεαστικές προτάσεις τους που τον έκαναν επιφυλακτικό. Ο Ληο ζήτησε να γυρίσει πίσω.
Δεν πηραν τις αποφάσεις γρήγορα. Ηταν το θέμα χρόνου που ταλάνιζε αυτούς που θέλαν να επιστρέψουν..ποιά η συγκυρία του χρόνου μεταξύ του φλοιού και της επιφάνειας της Γής; Δηλαδή, αν επέστρεφαν θα ήταν σαν να είχαν περάσει δευτερόλεπτα απο το ναυάγιο ή μερικές εκατοντάδες χρόνια; Τι θα εύρισκαν αν γύριζαν;
Ηταν και οι υποψίες του Μπίλλι που έφερναν και άλλα εμπόδια. Τους υποψιαζόταν να δημιουργούν σφαίρες ψεύτικης πραγματικότητας, "να δούμε τη Γή όπως θέλουν να μας πείσουν ότι είναι - καταστραμμένη απο σεισμούς και μετεωρίτες - ωστε να επιλέξουμε να μείνουμε με εκείνους, τους Αύλους". Δεν τους εμπιστευόταν καθόλου. Ηταν και η νοσταλγία που τον ζάλιζε..ήθελε τη θάλασσά του.
Στο τέλος όμως αποφάσισαν.